Fatima Hassouna, Gazako gatazka 18 hilabetez bertatik bertara estali zuen gerrako dokumentalista eta Cannesko Zinemaldian proiektatu zen dokumental berri baten protagonista, bere familiako zazpi kiderekin batera hil zuten.

«Hiltzen banaiz, heriotza biribila nahi dut, ez dut premiazko albisteetan agertu nahi, ezta talde baten zenbaki batean ere», idatzi zuen Hassounak Instagrameko argitalpen batean, 2024ko abuztuan. «Munduak entzungo duen heriotza nahi dut, mendeetan iraungo duen inpaktua eta denborak eta espazioak lurperatuko ez dituzten irudi hilezkorrak», gaineratu zuen fotokazetariak.

Palestinako Kazetarien Babeserako Zentroak (PJPC) Hassounaren galera deitoratu zuen. Gaineratu zuenez, hil zuen erasoaren helburua bere familiaren etxebizitza izan zen, Al-Nafaq kalean, Gaza hirian, eta haren senide batzuk ere hil ziren. Kazetarien aurkako «krimen» gisa eta nazioarteko zuzenbidearen urraketa gisa deskribatu zuen erasoa. «Fatimaren argazki boteretsuak, setiopeko bizitza dokumentatzen dutenak, mundu osoan argitaratu ziren, eta gerraren giza kostuari buruzko argia eman zuten», adierazi zuen zentroak.

Gazako bere kazetari lankideek minez eta haserre erantzun zuten Israelek Hassouna aire eraso batean hil zuela jakitean, bera beldur zen bezala. «Sarraskiak dokumentatu zituen bere lentearekin, bonbardaketa eta tiroen erdian, jendearen mina eta oihuak harrapatuz bere argazkietan», adierazi zuen Anas al-Shareef Al Jazeerako kazetariak.

Hassounak Facebooken eta Instagramen argitaratu zituen bere argazkiak, eta 35.000 jarraitzaile baino gehiago zituen. Haren irudiek Gazako eguneroko bizitzako erronkak eta Israelen bonbardaketen pean bizitzeko mehatxua dokumentatzen zituzten.

Sepideh Farsi zuzendari irandarrak egindako «Jarri zure arima eskuetan eta ibili» filmak Gazako kalbarioaren istorioa eta palestinarren eguneroko bizitza kontatzen ditu, Hassouna eta Farsiren arteko bideo-elkarrizketen bidez. Farsik deskribatu zuen bezala, Hassouna «nire begiak Gazan, sutsu eta bizitzaz beterik» bihurtu zen. Bere barreak, malkoak, itxaropenak eta depresioa filmatu nituen». Cannesko 78. zinemaldiko ACID sailean proiektatu zuten filma, 2025eko maiatzean. Zuzendariaren adierazpen baten arabera, filma «leiho bat da, Fatimarekin izandako topaketa miragarri baten bidez irekia», «palestinarren sarraskiaren bidean».

Farsik esan zuen Hassouna «oso pertsona distiratsua eta alaia zela, irribarre sinestezin batekin eta baikortasun naturalarekin». Zine zuzendariak esan zuen Hassounarekin urtebete baino gehiago eman zuela dokumentalean lanean eta elkar oso ondo ezagutu zutela. «Hil baino egun bat lehenago jarri nintzen azkenekoz harremanetan Hassounarekin, dokumentalaren aukeraketaren berri zoriontsua emateko. Biok maiatzean Frantziara egindako bidaiaz hitz egin genuen, dokumentala Cannesen nirekin aurkezteko, bera baita protagonista nagusia».

Hassounaren bizilagunak, Um Aed Ajurrek, egiten zuen lanaz harro zegoela esan zuen. Zalantzan jarri zuen bere etxearen aurkako erasoa, esanez berak eta bere familiak ez dutela inolako loturarik talde armatuekin.

Hassounak Facebookeko bere orrialdean egindako azken argitalpena Gazako arrantzaleen argazki sail bat izan zen, hil baino astebete lehenago. Poema labur batekin argitaratu zituen argazkiak: «Hemendik ezagutzen duzu hiria. Sartzen zara, baina ez zara irteten, ez duzulako irten nahi, eta ezin duzulako irten».